Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2012

Ελληνας είσαι αν το νοιώθεις...


κάθε φορά που ακούω το "μόνο για Ελληνες" σκέφτομαι την οικογενεια μου -πια- στην Ουγκάντα. Τον παπα-Αντώνη και την Χαριτίνη και τα παιδιά τους τον Ειρηναίο, τον Ιάκωβο την Ασπασία , την Παρασκευούλα.
Δυό φορές πιο Ελληνες από μένα!!! Οχι μόνο γιατί μιλάνε υπέροχα ελληνικά. Αλλά γιατί κάθε φορά που επιστρέφω με ρωτάνε "τι  νέα από την  πατρίδα", γιατί όταν μιλάνε για Ελλάδα και Ελληνες δακρύζουν, γιατί στην μέση του πουθενά φτιάξαν και κρατάνε ζωντανό ένα ελληνικό, σε όλα του, χωριό.
Γιατί την Ελλάδα την κουβαλάνε μέσα τους και είναι μια Ελλάδα φωτεινή, καλοσυνάτη, γεμάτη ανθρωπιά και όχι μια Ελλάδα μίσους και χολής. Μια Ελλάδα που δεν φοβάται το ξένο, το διαφορετικό μια Ελλάδα που δεν έχει συμπλέγματα και φοβίες.
Ξέρετε τι κατάλαβα από τον παπα-Αντώνη και την Χαριτίνη?

Ελληνας δεν γεννιέσαι η γίνεσαι. Ελληνας είσαι αν το  νοιώθεις και το  αισθάνεσαι…