Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2006

Απαντήσεις συνέντευξης στην εφημερίδα ''Αντίλογος"

Στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές έχουμε ένα εντελώς νέο πλαίσιο. Το νέο εκλογικό σύστημα του 42% οδηγεί ουσιαστικά στην εκλογή δημάρχου από την πρώτη Κυριακή. Αυτό σε συνδυασμό με την απουσία, όπως τουλάχιστον είναι μέχρι σήμερα τα πράγματα, ενός εναλλακτικού ανεξάρτητου ψηφοδελτίου οδηγεί ουσιαστικά σε σκλήρυνση των κομματικών γραμμών, στον περιορισμό των διαρροών και ουσιαστικά στην διαμόρφωση μιας πολιτικής αντζέντας στην οποία τα τοπικά προβλήματα μάλλον θα έχουν δευτερεύοντα λόγο. Και αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για τη παράταξη του ΠΑΣΟΚ. Η παρέλαση πρώην υπουργών βουλευτών και κομματικών στελεχών δεν έχει να προσφέρει τίποτα περισσότερο παρά δημόσιες σχέσεις για τις δικές τους εκλογικές ανάγκες. Η δημόσια αντιπαράθεση με τον σημερινό Δήμαρχο για το τι γίνεται και κατασκευάζεται στη πόλη θα έπρεπε να είναι το ζητούμενο. Αλλιώς ο σημερινός δήμαρχος, και ιδιαίτερα με την κινητικότητα που τον διακρίνει, θα μπορεί να ισχυρίζεται ότι θέλει. Οι δε πολίτες θα περπατούν σε καινούργια πεζοδρόμια θα βλέπουν συντριβάνια και καθαρούς δρόμους χωρίς να γνωρίζουν πόσο κόστισαν, και βεβαιώς θα υποθέτουν ότι θέλουν . Ποιος θα τους ενημερώσει ? Και πότε. Ηδη ο πολιτικός χρόνος μέχρι τις εκλογές μετράει πλέον αντίστροφα. Εχουμε πιά φτάσει τέλος Αυγούστου. Και δεν έχουμε δεί καμία απολύτως πρόταση από όσους διεκδικούν την Δημαρχία. Παρα μόνο γενικόλογα σχόλια και τη γνωστή κριτική που επιτρέψτε μου να αμφιβάλω για το πόσο αποτελεσματική είναι. Εκλογές όμως δεν κερδίζονται έτσι. Αν τα υπεραισιόδοξα και ανόητα σενάρια περί περιπάτων δεν εγκαταλειφθούν έγκαιρα και συνεχιστεί η σημερινή ραθυμία και χαλαρότητα, αν δεν υπάρξει ουσιαστική ενότητα του χώρου και δεν εγκαταλειφθεί άμεσα το εσωκομματικό μπραντεφέρ, θα βρεθούμε σε οδυνηρά αποτελέσματα. Και τότε θα’ναι αργά πλέον για δάκρυα αυτοκριτικής. Αφήστε δε που δεν θα υπάρχει και «αντάρτης» να του ρίξουμε το κρίμα. Ας θυμηθούμε λίγο τι είναι πραγματικά η Α.ΚΙ.ΠΟ. Και νομίζω ότι 9 χρόνια τώρα έχουμε αποδείξει του λόγου το αλληθές . Ολοι όσοι συναντηθήκαμε και πορευτήκαμε όλο αυτό τον καιρό από κοινού στα κοινά της πόλης είμαστε ανθρωποι διαφορετικοί μεταξύ μας. Με άλλες ιδεολογικές καταβολές και πολιτικές πεποιθήσεις. Με διαφορετικές κομματικές προτιμήσεις και προσωπικές διαδρομές. Αλλά με κοινό παρανομαστή , ένα και μόνο ένα πράγμα. Να προσπαθήσουμε να δούμε τον Χολαργό που ζούμε και δουλεύουμε να γίνεται μια πόλη αντάξια εμάς και των παιδιών μας. Είναι προφανές λοιπόν πως ελεύθεροι πολιτικοποιημένοι άνθρωποι δεν περιμένουν «οδηγίες προς ναυτιλομένους». Επιλέγουν στο τι θα πράξουν, στο πώς θα ενεργήσουν και με τον ποιο τρόπο θα πολιτευθούν, ελεύθερα αυτόνομα και υπεύθυνα. Δεν συνηθίζω να ερμηνεύω τα λεγόμενα άλλων. Πολύ περισσότερο δε όταν αυτοί εκφράζονται με τόση σαφήνεια και ακρίβεια όπως ο Χρήστος ΔαΣκαλόπουλος. Θα πρόσθετα και ειλικρίνεια. Ισως υπερβολική για τα πολιτικά δεδομένα της πόλης. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο ελλατωμά του. Βλέπετε στον πολιτικό μικρόκοσμο του Χολαργού περισσεύει η υποκρισία και ο φαρισαισμός. Μπορεί να βρίζεις, να χλευάζεις, να υπονομεύεις να απαξιώνεις, αρκεί δημόσια να ανταλλάσεις χαμόγελα χειραψίες και μεγαλόστομες δηλώσεις στο όνομα της παράταξης και της ενότητας πάντα . Και για όλους έχει θέση. Εν ονόματι της εξουσίας που έρχεται όλα ανταλλάσονται , εξαργυρώνονται και εκποιούνται. Οποιος λοιπόν είναι διαφορετικός , άσχετα αν συμφωνεί κανείς μαζί του η διαφωνεί, θα πρέπει να απομονώνεται. Και βεβαίως να δαιμονοποιείται. Καταλαβαίνετε τώρα, γιατί στο τοπικό ΠΑΣΟΚ λατρεύουν να μισούν τον Δασκαλόπουλο. Το ΠΑΣΟΚ διαμόρφωσε ένα βασικό πλαίσιο διαλόγου και διαβούλευσης προκειμένου να επιτύχει την μέγιστη δυνατή ενοποίηση των απόψεων των τοπικών κοινωνιών. Δυστυχώς αυτό όμως από μόνο του δεν αρκεί. Γιατί τις πολιτικές, τις εφαρμόζουν άνθρωποι. Με συγκεκριμένες αντιλήψεις και νοοτροπίες. Και η τις αναδεικνύουν η τις υποβαθμίζουν. Στη δική μας περίπτωση του Χολαργού, τα τοπικά κομματικά όργανα τις ευτέλισαν. Από πρόθεση. Όχι μόνο για να επιβάλουν υποψήφιο –κάτι πιθανόν θεμιτό στα όρια του ανταγωνισμού- αλλά κυρίως για να δυσφημήσουν την διαδικασία του ανοικτού κόμματος. Να απαξιώσουν την πολιτική διαβούλευση , να αποκλείσουν εν τέλει την κοινωνία που ζει και κινείται εκτός κομματικών τειχών. Αλλά κάνουν μεγάλο λάθος αν νομίζουν πως όλοι εμείς οι πολλοί, οι ανώνυμοι, όσοι ενταχθήκαμε η επαναδραστηριοποιηθήκαμε με ενθουσιασμό στο κίνημα μετά την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου , άνθρωποι με διαφορετικές αφετηρίες αλλά με το ίδιο όραμα μιας μεγάλης ανοικτής Δημοκρατικής Παράταξης , χωρίς απολιτικούς μηχανισμούς κομματικής εξουσίας, χωρίς αποκλεισμούς και συναλλαγές, όλοι εμείς που δεν ανήκουμε σε φράξιες, ομάδες και ζώνες επιρροής, που δεν συνομιλούμε με βουλευτές και δεν συναγελαζόμαστε με μεγαλόσχημους κομματικούς παράγοντες, όσοι δεν θρηνούμε την χαμένη εξουσία περιμένοντας καλύτερους καιρούς αλλά επιδιώκουμε στην πράξη, εδώ στην βάση να αναζωογονήσουμε ένα κίνημα που θα ξανασυνδεθεί με την κοινωνία, θα δειλιάσουμε και θα πάμε σπίτι μας. Οσο και να νομίζουν ότι περισσεύουμε, εδώ θα είμαστε και τώρα αλλά και , κυρίως, μετά τις εκλογές. Μοιάζει με το να ρωτάνε κάποιον τι θα φορέσει σε μία γιορτή που δεν τον έχουν καλέσει. Ούτε ρώτησε κανένας τη γνώμη μου, ούτε μου ζήτησε κανένας τίποτα ούτε και με κάλεσε πουθενά. Και εννοώ το κανένας. Εκτός και αν πρόσκληση θεωρείται το να σε σταματήσουν στο δρόμο φίλοι και γνωστοί και να σε ρωτήσουν, το αυτονόητο, εάν θα ψηφίσεις. Η αν ο συμπαθής κύριος που κάνει τις τηλεφωνικές κινητοποιήσεις της τοπικής οργάνωσης σε καλέσει στην τάδε η στην δείνα συγκέντρωση. Εδώ στις Ευρωεκλογές που ήμουν υποψήφιος του Κινήματος συμπεριφέρθηκαν σαν να μην υπήρχα κάν στην πόλη , τώρα που υποτίθεται ότι ανήκω στους ηττημένους των εσωκομματικών διαδικασιών θα με ρωτήσουν? Υπάρχει μια κομματική κουλτούρα, που αντιλαμβάνεται την συμμετοχή μόνο με όρους υποταγής και υπακοής. Στη δε περιπτωσή μας στον Χολαργό φοβάμαι πως η εξουδετέρωση και η περιθωριοποίηση όλων όσων είμαστε ανυπάκουοι και συνεχίζουμε «να βγάζουμε τη γλώσσα» στους τοπικούς κομματικούς προύχοντες είναι πιο σημαντική από το να κερδίσουμε τις εκλογές. Εμένα τουλάχιστον, αυτού του είδους η πολιτική δεν με αφορά. Και δεν με επηρεάζει. Πράτω, όπως κάνω και στην υπόλοιπη ζωή μου, όπως μου επιβάλλει η συνειδησή μου και μόνο. Δεν συμμετείχα, και δεν συμετέχω σε πλειστηριασμούς και παζάρια αξιωμάτων και τιμαρίων. Την μέρα των εκλογών θα πράξω ανοιχτά, φανερά και ξεκάθαρα με βάση την ιδεολογία και την πολιτική μου άποψη που είναι γνωστή και επεφρασμένη. Αλλωστε οι εκλογές αυτές δεν αποτελούν δα και το τέλος της Ιστορίας. Η πολιτική ζωή της πόλης μας έχει και άλλα, πολλά επεισόδια. Και θα έχουμε πολλές ευκαιρίες να τα πουμε. Ξέρετε το μέλλον έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Πολύ δε περισσότερο για εμάς που σκοπεύουμε να ζήσουμε εκεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια: